Przetaktowywanie do ekstremum: Athlon 64 FX 2.9 GHz, P4 EE 4.0 GHz

Szczyt poniżej punktu zamarzania

Co jest niesamowite, szybkie i nieosiągalne finansowo dla większości czytelników THG? Athlon 64 FX AMD i Pentium 4 Extreme Edition Intela. Oczywiście, te dwa układy nie stanowią podstaw finansowych dwóch gigantów krzemowych. Jednak jak większość czytelników THG wie, te procesory reprezentują najnowsze mięso armatnie w wojnie o to, kto oferuje najlepsze i najszybsze.

Choć najszybszy procesor Intela zawsze był drogi, jak wielkoekranowy telewizor, AMD sprzedawało swoje szczytowe modele tanio - to jest do czasu wypuszczenia 64-bitowych modeli. Wypuszczając Athlona 64 i Athlona 64 FX, ten producent z Santa Clara oferuje procesory porównywalne cenowo z intelowskim Pentium 4.

W Athlonach 64 obecna jest flaga NX ('nie do wykonania'), pomagająca w zaznaczeniu niektórych obszarów pamięci głównej jako nie do wykonania. W wyniku tego złośliwy kod, który w wyniku wymuszonych przepełnień buforów zapisał tam część swojego programu, nie może zostać stamtąd wykonany. Użytkownicy będą w stanie wykorzystać tę funkcję gdy tylko Microsoft wypuści swój Service Pack 2 do Windows XP.

Athlony 64 chwalą się również funkcją Cool and Quiet, automatycznie zmniejszającą częstotliwość taktowania zegara rdzenia po wykryciu trybu pracy jałowej. Funkcja ta drastycznie obniża pobór energii, co jest techniką podobną do Speedstep Intela czy PowerNow! AMD dla procesorów przenośnych. Z powodu rozczarowująco niewielkiego wsparcia ze strony producentów płyt głównych, funkcja ta aktualnie nie jest warta więcej od politycznych obietnic przedwyborczych. Szkoda, jako że patrząc z globalnego punktu widzenia, wynikiem ostatecznym jest spora strata energii. Intel z kolei znajduje się w tak samo zamotanej pozycji z zestawem instrukcji SSE3 swoich procesorów Pentium 4 Prescott.

Wspomnijmy także o zintegrowanym kontrolerze pamięci w Athlonach 64, który to zdaje się zwiększać swą wydajność wraz z każdym dodatkowym wzrostem częstotliwości taktowania. W przypadku procesorów Intela, komponent ten dużo wcześniej staje się wąskim gardłem, jako że jego wydajność w tym przypadku nie wzrasta wraz z częstotliwością taktowania rdzenia procesora.

Intel jest świadomy tego potencjalnego problemu, który uwidacznia się w o wiele większym stopniu w linii procesorów Xeon MP, gdzie wiele procesorów współdzieli jeden interfejs pamięci. Dlatego też Xeony MP dostępne są w wersji z 4 MB pamięci podręcznej trzeciego poziomu. W przypadku Pentium 4 Extreme Edition, tej pamięci jest 2 MB.

Duża pamięć podręczna jest powodem, dla którego Pentium 4 Extreme Edition, pracując z zegarami 3.2 GHz i 3.4 GHz i ciesząc się zaletami hiperwątkowości, może pokonać Athlona 64 FX na wielu polach.

Oto rozpoczyna się bitwa na funkcje i wydajność pomiędzy dwoma procesorami - Athlonem 64 FX-53 i Pentium 4 Extreme Edition 3.4 GHz. Nasze testy przetaktowywania wskażą zwycięzcę.

DALEJ: Historyczny przegląd procesorów