Gry wieloekranowe

Prawie wszystkie sprzedawane dziś karty graficzne oferują obsługę wielu monitorów, co oznacza, że mogą być podłączone jednocześnie, do więcej niż jednego monitora. O ile karty nVIDII i ATi posiadają maksymalnie dwa wyjścia VGA, karty jak na przykład Parhelia Matroksa mogą pomieścić nawet trzy takie wyjścia.

Prawdą jest, że obsługujące wiele monitorów stacje robocze czynią życie znacznie łatwiejszym, jeśli korzystamy z aplikacji biurowych czy graficznych. Również ceny monitorów 19-calowych CRT, a nawet 17-calowych TFT spadły ostatnio dość, by uczynić wielomonitorowe środowisko dostępnym i interesującym, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że większość kart graficznych obsługuje więcej niż jeden monitor. Gry jednak spóźniły się z wykorzystaniem trybu wielomonitorowego. Obsługuje go zaledwie kilka gier. Zamiast tego, producenci gier starają się upchnąć cały interfejs gry na jednym ekranie. W niektórych przypadkach, pole gry nie jest widoczne spoza licznych menu.

Pomimo tego, że nie posiadamy danych o liczbie graczy używających trybu wielomonitorowego, jesteśmy pewni, że wiele gier mogłoby skorzystać na takiej konfiguracji. Weźmy na przykład Battlefield 1942. Gdyby grę wyświetlać na dwóch monitorach, pierwszy mógłby pokazywać toczącą się grę, a drugi obszerną wersję mapy gry i okienko chatu. Uwolnilibyśmy się wówczas od ciągłego przełączania się między okienkami.

W wyścigach, drugi monitor mógłby pokazywać trasę z góry, dając graczowi obraz jego pozycji w grupie. Istotne informacje w strategiach czasu realnego czy symulacjach ekonomicznych nie byłyby już tak trudno dostępne przez system menu i submenu, czy kombinację klawiszy, ale wyświetlane na drugim monitorze.

To tylko zmontowany przez nas przykład - ale czy nie byłoby przyjemnie zagrać w Desert Combat w ten sposób? Pełnowymiarowa mapa, tablica wyników oraz okno czatu na drugim ekranie?

Niestety rzeczywistość nie jest tak różowa. O ile wiele gier zezwala na rozszerzenie widzialnego obszaru poza ramy pierwszego monitora (Surround Gaming), większość potrzebuje aż trzech monitorów, byśmy mogli naprawdę zanurzyć się w akcji gry. Gdy używane są tylko dwa monitory, w centrum pola widzenia stoją ramy obudów, co oczywiście psuje całą zabawę i rozprasza. Tylko garść tytułów umożliwia przyzwoite skonfigurowanie dwóch monitorów, najpopularniejszym jest "X2 - The Threat" Egosoftu i "Flight Simulator 9 - A Century of Flight" Microsoftu. Zanim jednak przejdziemy do gier, chcielibyśmy zrobić wprowadzenie na temat obsługi przez kartę graficzną jednocześnie wielu monitorów.

DALEJ: Tryby wielomonitorowe