Własne nadruki atramentowe na płytach CDR

Czasem najlepsze pomysły na artykuł pojawiają się po przedyskutowaniu pewnych problemów. Ostatnio podczas LAN party przeprowadziłem taką dyskusję z Kylem Felsteinem z firmy All American Computers. Mówiliśmy o szczegółach dotyczących bąbelków powietrza, które tworzą się czasami pod nalepkami na płytach CDR. Często nie pojawiają się one od razu, lecz stopniowo wraz z upływem czasu. Nawet jeśli trzymać się wskazówek dotyczących używania tych naklejek, zmiany temperatury, na jakie są narażone płyty, mogą powodować tworzenie się między powierzchnią płyty a naklejką bąbelków powietrza. Nie ma to związku z błędami przy produkcji płacht naklejek ani też ze sposobem ich użycia. Problemem jest sposób, w jaki naklejki te są mocowane do płyt.

Kiedy pod naklejką zaczynają tworzyć się bąbelki powietrza, niewiele można zrobić. Niektórzy proponują użycie szpilki do przebicia dziurki w naklejce, co ma pozwolić na ucieczkę nagromadzonego powietrza i ponowne przywarcie naklejki do płyty. Osobiście nie uważam tego za dobre rozwiązanie, ponieważ szpilki i płyty CDR nie za bardzo do siebie pasują. Naklejki stosowane na płytach CDR są problematyczne, ponieważ dzisiejsze nowoczesne napędy CD-ROM i DVD-ROM osiągają wysokie prędkości obrotowe. Kiedy pod naklejką tworzy się bąbelek, jest on w stanie zachwiać równowagę płyty, co oznacza, że nie będzie ona wyważona gdy będzie się kręciła w napędzie. Może to prowadzić do błędów odczytu, a w rzadkich przypadkach - do zniszczenia płyty wewnątrz napędu.

Technologia CDR przeszła w ostatnich latach znaczącą ewolucję. Wynikiem tego jest powstanie firm produkujących drukarki do płyt CDR, w których w celu umieszczenia obrazu na powierzchni płyty można stosować zwykły lub termiczny tusz. Zazwyczaj urządzenia takie należą do segmentu high-end i są przeznaczone do masowej produkcji nadruków, co oznacza, że nie są zbyt dostępne dla przeciętnego konsumenta. Dodatkowo wymagają one nośników z powierzchnią gotową do tworzenia na niej wydruków termicznych lub atramentowych.

A co jeśli do drukowania bezpośrednio na powierzchni płyty CDR można by użyć zwykłej drukarki atramentowej? Naturalnie wciąż konieczny byłby nośnik CDR, na którym można drukować atramentem. Za to można by się pozbyć naklejek, co rozwiązałoby pewne problemy związane z oznaczaniem płyt CDR. Użycie atramentu z typowej drukarki atramentowej nie powinno naruszyć delikatnej równowagi płyty CDR, co pozwoliłoby uniknąć potencjalnych problemów związanych z użyciem naklejek. Skoro drukarnie używają drukarek atramentowych do drukowania wszystkiego - od transparentów, do naklejek i druków przeznaczonych do wprasowania, to dlaczego nie użyć takiej drukarki do stworzenia nadruku na płycie CDR?

Podczas dalszej dyskusji z Kylem okazało się, że klika nowych modeli drukarek Epson ma możliwość druku bezpośrednio na odpowiednio przystosowanej płycie CDR. Nie jest to funkcja, której by się normalnie szukało, jako że drukowanie bezpośrednio na nośniku CDR nie jest głównym celem kupowania drukarki. Jednakże może ona zostać potencjalnie użyta do rozwiązania problemu oznaczania płyt CDR. Jest to szczególna funkcja, wyróżniająca te drukarki z tłumu.

W związku z moimi doświadczeniami jestem zawsze sceptyczny odnośnie nowych technologii, które zdają się być wpychane do urządzeń wielofunkcyjnych, aż te w końcu zaczynają przypominać modele typu "wszystko prócz zlewozmywaka". Omawiane drukarki firmy Epson nie są w tym przypadku wyjątkiem, ponieważ posiadają szereg różnych funkcji. Kyle zorganizował mi możliwość obejrzenia zarówno modelu z dolnej półki - Stylus Photo 900, jak i wyższej klasy - Stylus Photo 960. Obie drukarki posiadają funkcję bezpośredniego druku na płycie CDR i są dostarczane z oprogramowaniem Epson przeznaczonym do tego celu.

Przeprowadziliśmy dokładny test obu modeli, aby stwierdzić, czy drukarka skierowana na rynek konsumencki jest w stanie w sposób znośny posłużyć do tworzenia nadruków na płytach CDR - bez masowej produkcji podstawek pod napoje.

DALEJ: Czym różnią się modele Epson 900 i 960?