Granice Socket 478: Pentium 4 z Dual DDR500 pracujące z 1000-MHz FSB

Przeskok z 533- do 800-MHz szyny FSB uczynił cuda dla wydajności ogólnej systemów Pentium 4. Zaraz później byliśmy świadkami premier chipsetów potrafiących obsłużyć dwa kanały pamięci DDR.

Producenci pamięci, jak Buffalo czy Corsair, rozpoczęli wyścig, oferując moduły potrafiące pracować z zegarami do 466 MHz. Nie trzeba było długo czekać na pojawienie się 500-MHz modułów (PC4000 firm Corsair, Kingston i OCZ). Dało nam to doskonały powód zbudowania systemu testowego pracującego z oszałamiającym 1000-MHz zegarem FSB.

Pomysł "czystego" przetaktowywania FSB wcale nie jest nowy. "Czysty" oznacza synchroniczny wzrost zegara FSB i pamięci głównej. Nawet w czasach Pentium II istniały płyty potrafiące pracować z zegarami przekraczającymi 90 MHz, w porównaniu do standardowych 66 MHz. Wrost procentowy 25% do 50% nie był niespotykany.

Nie można zapominać jednakże, że przepaść pomiędzy szybkością procesora a systemu stale się zwiększała. Chcąc przeciwdziałać temu, szyna Pentium 4 pracuje w trybie "poczwórnej przepływności" (ang. quad-pumped), co pozwala na przesłanie czterokrotnie większej ilości danych na takt zegara. Oznacza to jednocześnie, że w przypadku FSB800 - 800-MHz zegara systemowego, rzeczywista częstotliwość zegara wynosi 200 MHz. Technologia ta nieco utrudnia próby przetaktowywania, a skoki o 50% nie są już możliwe.

W przypadku 1000-MHz zegara FSB, rzeczywista częstotliwość wynosi 250 MHz. Równa się to wzrostowi o 25%. Sprawdziliśmy czy podniesiona przepustowość dorasta do teoretycznych oczekiwań.

DALEJ: Przetaktowywanie FSB: Tylko synchronicznie proszę!