Szybkie i ciche: Stacjonarne płyty główne z Pentium M firm AOpen i DFI

Pentium M to udane przedsięwzięcie, które powstało w ciszy i bez wielkiego rozgłosu, gdyż Pentium zdecydował się skupić na promowaniu przenośnej platformy znanej pod nazwą Centrino, zamiast bezpośrednio kreować popyt na nowy procesor. Procesory Pentium 4 z rdzeniem Prescott i taktowaniem dochodzącym do 3,8 GHz zaczynały już parzyć paluszki Intela. W między czasie okazało się, że architektura Pentium III nie poszła w odstawkę i była dalej rozwijana pod marką Pentium M.

Prawie dwa lata temu firma Intel przedstawiła swoją pierwszą  mobilną platformę Centrino. Nowa platforma to nie tylko nowy procesor (Pentium M, o nazwie kodowej Banias), ale także odpowiedni chipset znany jako i855 (Odem) i niedrogi bezprzewodowy moduł LAN (Calexico). W tym roku do produkcji Pentium M zastosowano proces 90 nm i powiększono pamięć podręczną L2 do 2MB, a rdzeń ochrzczono nazwą  Dothan. Wprowadzono także nowe numerowanie procesorów. Jedyna rzecz, która się nie zmieniła w platformie i855 to użycie jednokanałowych kości pamięci DDR333.

Przyjrzyjmy się rynkowi komputerów przenośnych, na którym Pentium M musi stawić czoła nie tylko coraz silniejszym procesorom Athlon64 firmy AMD, ale także całej rodzinie Pentium 4. W przeciwieństwie do procesora Pentium M, który został wyposażony przez Intela w oszczędzającą energię funkcję SpeedStep, wiele notebooków sprzedawanych jako komputery do zastosowań biurowych wyposaża się w zwykłe procesory Pentium 4. I chociaż zastosowanie grzejącego się procesora do komputera przenośnego nie ma większego sensu, bo powoduje między innymi skrócenie żywotności baterii, to takie laptopy cieszą się sporym zainteresowaniem. Coraz częściej sprzedawane są coraz cięższe i mniej przenośne komputery notebookopodobne do zastosowań, w których komputer stacjonarny byłby niewygodny, a lekki komputer przenośny nie jest konieczny np. do pracy w domu.

Biorąc pod uwagę wydajność procesory Pentium M Intela o taktowaniu do 2,1 GHz nie zostają daleko w tyle za najszybszymi procesorami P4, ale za to nie obsługują Hyper-Threadingu i muszą sobie radzić z wiekową platformą 855. Uwagę zwraca ilość wydatkowanej energii cieplnej, która wynosi zaledwie 21 W, czyli około 80% mniej niż szybkie procesory Pentium 4. Już ten fakt był wystarczającym impulsem dla firm AOpen i DFI, by w końcu stworzyć płyty główne, które pozwalają na użycie Pentium M w komputerach stacjonarnych.

DALEJ: Pentium 4 vs. Pentium M