Niezbędnik: Druga generacja urządzeń 802.11a

Można sądzić, że w świecie bezprzewodowych sieci lokalnych utracono zainteresowanie produktami WLAN 802.11a. Choć zalety tej technologii takie jak: praca w spokojniejszym paśmie częstotliwości, znacznie większa maksymalna szybkość przesyłu danych, bądź pokaźniejsza liczba nie interferujących z sobą kanałów - są atrakcyjne w porównaniu z technologią 802.11b, to problemy z zasięgiem urządzeń 802.11a oraz ich wyższa cena spowodowały, iż wielu ewentualnych nabywców obejrzało je, owszem, ale nie kupiło.

Jednym z najlepiej strzeżonych sekretów w świecie WLAN wydają się być jednakże projekty znacznie ulepszonych urządzeń 802.11a drugiej generacji firmy Atheros. Dokonałem ostatnio niechcący tego odkrycia w trakcie testowania dwuzakresowej, trójmodowej karty NETGEAR WAG511 CardBus bazującej na układach firmy Atheros, [zaprezentowanej tutaj]. Byłem tak przyjemnie zaskoczony, iż poczułem, że sama w sobie zasługuje ona na to, by o niej wiedzieć.

Jaki był początek...

Gdy rozpoczynano z wiosną 2002 dystrybucję urządzeń 802.11a, to były one już na nią wszechstronnie przygotowane, oczekiwano bowiem szerokiego zainteresowania, przynajmniej ze strony zaopatrzeniowców przedsiębiorstw branżowych. Po pierwsze, rzeczywiście dysponował one pięciokrotnie większą przepustowością niż najlepsze produkty 802.11b, jakkolwiek typowe urządzenia pracowały z szybkością 24-25 Mb/s wobec reklamowanych 54 Mb/s. Po drugie, wszystkie produkty funkcjonowały na ośmiu nie interferujących kanałach w paśmie 5 GHz. Niektóre produkty oferowały pięć dodatkowych kanałów typu "high-band". Dzięki temu częstotliwość pracy sieci WLAN nie tylko została przesunięta do mniej zatłoczonego i narażonego na interferencję fragmentu widma częstotliwości radiowych - co poprawiło niezawodność - lecz również w dużej mierze uprościło to budowę sieci zawierających wiele punktów dostępowych.

DALEJ: Jaki był początek..., ciąg dalszy