Tworzenie cyfrowych filmów w domowym studio, część 2

Kamera Panasonic GS70 z trzema przetwornikami CCD.

Jeśli skorzystaliście z naszych porad z Części 1, posiadacie już kamkorder, oprogramowanie i masę różnych gadżetów. Wydaliście sporo pieniędzy, ale jak uruchomić cały ten sprzęt?

Przedstawimy teraz kolejne etapy domowej produkcji filmowej. Zaczniemy od kręcenia wideo, a zakończymy na premierowym pokazie filmu dla waszych przyjaciół. Napisy, efekty cząsteczkowe i technika chromakey dodatkowo ubarwią wasze dzieło.

Kręcenie filmu wideo

Ilością przycisków i przełączników kamkordery mogą rywalizować z jumbo-jetem, warto więc przed zrobieniem pierwszych zdjęć zaglądnąć do podręcznika. Moglibyście włożyć kasetę, włączyć zapis, a kamkorder wykonałby swoją robotę. Dla większości ludzi to normalna sprawa i tak nakręcony film ich satysfakcjonuje.

Natomiast perfekcjoniści poświęcą nieco czasu na zapoznanie się z działaniem kamkordera, po to, by ich film był jeszcze doskonalszy.

Od matki Natury otrzymaliśmy w darze wzrok. Gdy wchodzimy do ciemnego pokoju, nasze oczy automatycznie rozszerzają źrenice. Jeśli patrzymy na odległy obiekt nasze oczy dopasowują ostrość. Kamkorder to prawie nasze drugie oczy i większości przypadków nieźle wypełnia swoje zadanie. Jednak to urządzenie niezupełnie dobrze radzi sobie z dwiema rzeczami: ustawianiem ostrości i rozróżnianiem kolorów.

Ustawianie ostrości

Przy pomocy obiektywu kamkorder nie jest w stanie ustalić, jak daleko znajduje się filmowany obiekt, musi więc znaleźć inny sposób na ustalenie odległości. Jeśli ustawicie kamkorder na automatyczne dopasowanie ostrości, co jest domyślnym ustawieniem, wyśle on wiązkę podczerwieni, która odbije się od obiektu. W ten sposób kamkorder szacuje odległość i ustawia obiektyw. Z tą metodą jednak wiążą się pewne problemy.

Czas opóźnienia przy ustawianiu ostrości to jeden problem. Ustawienie nowej odległości zabiera kamkorderowi pewien czas, tak więc możecie mieć problem z robieniem zdjęć szybko poruszających się obiektów. Kamkorder będzie się starał nadążyć, ale wciąż się będzie spóźniał z dostosowaniem ostrości.

Niektóre materiały sprawią, że dalmierz (rangefinder) oszaleje. Tkanina wykorzystywana przy efektach chromakey, zwykle zielona lub niebieska, jest z tego znana. Ponieważ ta powierzchnia jest nasycona, to właśnie do niej kamkorder może dopasowywać ostrość. Jeśli kiedykolwiek próbowaliście sfilmować odległy statek na oceanie, to wiecie o czym mówię.

Ręczne ustawianie ostrości jest rozwiązaniem naszych problemów. Każdy kamkorder powinien umożliwiać wyłączenie automatycznych ustawień. Wtedy będziecie musieli ręcznie dopasować ostrość, albo kręcąc obiektywem, albo też przesuwając dźwignię. Aby rezultat naszych działań był lepszy, należy raczej spoglądać przez wizjer niż patrzeć na ekran LCD. Innym sposobem jest noszenie z sobą kartki zapisanej dużym tekstem i przyklejanie jej do filmowanego obiektu. Regulujecie wtedy ostrość aż do momentu, gdy litery będą wyraźne. Voila! Kończymy w ten sposób ze zgadywaniem przy ustawianiu ostrości.

DALEJ: Równowaga bieli